تا این جا برایتان گفتم که اگر احساس می کنید دچار عشق افراطی شده اید و حتی تجربه ی شکست در این زمینه را دارید بهتر است به فکر راه چاره ای باشید .در کتاب « زنان شیفته» 10 راه بهبود برای رهایی از عشق بیمارگونه و مواجه شدن با مردی که دیگر محبت شما را پاسخ نمی دهد آورده شده است :

1.تقاضای کمک کنید .

نه ! اشتباه نکنید همین الان گوشی تلفن را بر ندارید و به دوستتان زنگ نزنید یا سراغ خانم همسایه نروید ! لطفا از کسی کمک بخواهید که واقعا بی طرف و با شناخت کامل از شما و روحیاتتان می تواند کمک کند .یک روان درمانگر یا شرکت در کلاس های گروه درمانی بهترین انتخاب است.این را هم بپذیرید که از خودتان در این زمینه به تنهایی کاری ساخته نیست ...پس لطفا نگویید که نیازی به مشاور ندارم !

2.بهبود خود را نخستین اولویت زندگی تان در نظر بگیرید .

تا کی می خواهید به فکر تغییر دادن کسی که دوستش دارید باشید ؟ خیالتان را راحت کنم ! مردها را نمی شود تغییر داد اصلا تغییر دادن انسان کار دشواری است ...چه کاری است ؟!! همین انرژی را صرف بهبود وضع روحی و جسمی خودتان کنید .مطمئن باشید زودتر هم نتیجه می گیرید .بیشتر روی نقاط منفی شخصیت خود دقت کنید و برای اصلاح کردن آن ها وقت بگذارید .

3.در کارگاه های گروه درمانی شرکت کنید.

خودمانیم این کارگاه ها هر چقدر هم حرف های کلیشه ای بزنند بهتر نیستند از حرف زدن درباره عروس شهلا خانوم یا دختر ترشیده ی اقدس خانوم یا ...پشت سر دیگران حرف زدن ؟! اجازه بدهید مدتی از حرف زدن پشت سر دیگران و حتی عشقتان دور شوید به مسائل مثبت و مفید فکر کنید در فضا و شرایطی خودتان را قرار دهید که حالتان بهتر شود .اما ...لطفا حتما تحقیق کنید که این کارگاه ها علمی و مفید باشند .

4.جنبه های معنوی خود را تقویت کنید.

ببنید بعضی ها ممکن است با ساعت ها نماز و عبادت احساس آرامش کنند اما این یک قانون کلی نیست ...چون ممکن است شما با دیدن منظره ی غروب خورشید یا پیاده روی در خیابانی خلوت و ...به آرامش برسید.روزی نیم ساعت از وقت خود را صرف انجام آن بکنید.و این را بدانید که همیشه اعتقاد به نیرویی که بالاتر و قوی تر از همه ی انسانهاست به آدمی امید و آرامش می دهد .چون می تواند به او پناه ببرد .

5.از کنترل دیگران خودداری کنید .

کمی عشقتان را به حال خودش رها کنید ...فرض کنید او هم به اندازه شما دانا است .خودش بهتر می داند کارهایش چگونه و از چه راهی انجام بدهد .به جای همسرتان به خاطر حل کردن مشکلات او از کسی کمک نخواهید .باور کنید اگر مردها به این نتیجه برسند که به کمک نیاز دارند خودشان به سراغ شما می آیند .نقش ناجی و هدایتگر را مدتی برایش بازی نکنید .برایش تعیین تکلیف نکنید.گاهی با این کار به غرور او لطمه می زنید .فراموش نکنید که مردها نیاز دارند به آن ها اعتماد به نفس بدهیم و تحسین شان کنیم !

6.درگیر بازی های روانی نشوید.

زنان شیفته در ارتباط با عشقشان معمولا در 3 نقش ناجی، منتقد،قربانی ظاهر می شوند .یا احساس می کنند همیشه او را باید نجات بدهند یا همیشه کارهای او را مورد نقد و بررسی قرار می دهند و یا نقش کسی که به پای او فنا شده اند را بازی می کنند .اشتباه نکنید هر سه این نقش ها به مشاجره و جنگ اعصاب و دعوا ختم می شود .شما هم انسانی هستید مثل او .و می خواهید در کنارش راه بروید ...نه پشت سر نه سپر بلا نه رهبر او ...در کنارش .در غیر این صورت دچار خشم و هراس و احساس درماندگی می شوید .

7.شجاعانه با مسائل و کمبودها رو به رو شوید.

تنها راه این است که در لحظه زندگی کنید .به چیزهایی که شما را ناراحت یا شاد می کند دقت کنید.همه ی ناراحتی ها و مشکلات گذشته را یادداشت کنید...آن ها را با کسی که مورد اعتماد شماست مورد بررسی قرار بدهید.

8.خودپردازی کنید.

منتظر تغییر کسی نباشید.از خودتان شروع کنید.ادامه تحصیل،شغل جدید،سرگرمی و یا هنر تازه ای ...باید فعالانه به کارهایی بپردازید که برای شما سودمند است .

9.خودخواه شوید .

نگران نشوید ! خودخواه شدن در حالت عادی شاید تداعی بی تفاوتی و ظالم و ستمکار بودن بدهد اما توجه کنید که برای زن شیفته که تمام عمر خود را صرف محبت به مردی کرده است خودخواه شدن بازگشت به خویشتن است !خودخواهی سالم به این معنا است که اگر می خواهید در کنار همسرتان لذت ببرید حتما لازم نیست تمام فعالیت های خود را منطبق با خواسته های او بکنید ! برای یک زن شیفته خودخواه شدن به معنی ایجاد تعادل در زندگی است .فرصتی برای پرداختن به نیازها و خواسته های خودش !

10.تجارب آموخته های خود را با دیگران در میان بگذارید .

حالا که این مراحل را پشت سر گذاشته اید به بهبود دیگران نیز فکر کنید ...به زنانی که مثل شما و در مسیری اشتباه حرکت می کنند .اجازه بدهید دیگران نیز از لحظات سخت و تجربه های شما بهره مند شوند و به بهبود خود نیز ادامه بدهید.

پی نوشت 1: ببخشید خیلی دیر شد تا قسمت دوم رو گذاشتم . هر شب که اومدم بنویسم یک اتفاقی افتاد ! بدترینش هم مسمومیت بود که ...! نگو !!!

پی نوشت 2: این فصل ،فصل قیصر خوندن و سهراب خوندنه ! راستی چرا برای من هر فصل یادآور یه شاعر ؟!! پاییز بوی قیصر عزیز میده و سهراب ...بوی غربت و تنهایی و دلتنگی ...دور از جون هیوا ! عاشقانه های هیوا هم همینطور .

پی نوشت 3: چقدر این شعر رو دوست دارم:ای که پرسش مرا سکوت کرده ای / بی صدای تو دلم شکسته است/ بی نگاه تو، دلم /مثل فصل برگریز خسته است/ آه پرپرم نکن ./ ای که بارها تو رابهار گفته ام / دوست دارمت /_ جمله ای که بی شمار گفته ام  _ (سید احمد میرزاده)

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳ مهر ۱۳۸٩ساعت ٩:٢٧ ‎ب.ظ توسط لیلی نظرات () |